Afscheid van mijn dagelijkse zomerblog

Ik loop te zuchten. Dat doe ik hier niet veel. Het schudt me wakker: ‘Suzanne, waar ben je?’

Vanmorgen trek ik de kaart ‘Ik heb vrede met mijn schepping.’ Ik merk dat ik er niet veel over ‘durf’ te zeggen. Ik voel me soms bijna schuldig over hoe gelukkig ik me voel. En dat het goed gaat en zo. Het emotioneert me.

Maar bij de avondsessie trek ik deze kaart:

Ik besef dat ik mijn energie toch nog steeds in het oog dien te houden. Door heel wat onvoorziene omstandigheden heb ik de laatste dagen geen siësta genomen. Altijd maar bezig. Verplichtingen soms, leuke dingen ook wel, maar best pittig. En ‘s avonds moet ik dan ook nog eens een blog schrijven. Want ik heb het aan mezelf beloofd. En ik heb al meer dagen ‘gespijbeld’ dan gewild.
Gisteravond was ik zo moe dat mijn ogen dichtvielen terwijl ik aan het schrijven was. En achteraf ben ik dan nog eens niet content ook. Natuurlijk. Want ik zat niet ‘in de vibe’.

Dus nu de beslissing: ik neem officieel afscheid van mijn zomerblog. 14 dagen voor ik terug naar België vertrek. Misschien dat ik nog wel eentje schrijf. Maar ik ga de flow volgen die er is.
Want op dit moment weegt het, bij alles wat er hier beweegt. En dat is niet de bedoeling. Als ik goed voor mezelf wil zorgen… En als je mijn blogs gevolgd hebt, de laatste twee maanden, dan weet je dat ik dat wil doen. En dat ik de weg wil wandelen die ik ook aan anderen ‘aanpraat’. (Practice what you preach klinkt wel sexier dan in het Nederlands ;-)). Dus bij deze.

En terwijl ik dit typ rollen er tranen. Want ik had graag mijn drie maanden rond gemaakt. Zoveel stukjes op mijn bus willen nog zoveel vertellen. Maar mijn zelfzorger neemt gelukkig even het stuur over.
Dus dankjewel om me te lezen. Dankjewel voor de feedback, de reacties, de steun. En ja, wellicht tot binnenkort, maar dus zeker niet tot morgen.

 

En nu ik dit nog even nalees, voel ik dat het klopt. Laat me het dus anders formuleren: ik ben drie maanden hier in Naxos en liet jullie binnen kijken. En deze laatste twee weken gun ik mijn schrijvertje haar vakantiemodus. Tot binnenkort!

Related Posts

4 Responses
  1. Gilberte

    Ik ga het missen Suzanne, maar héél begrijpelijk!
    Bedankt voor uw openheid en oprechtheid, waarin we in al je vorige blogs getuigen mochten v zijn…ik heb er héél veel aan gehad!!!
    Groeten en geniet er nog van!

Leave a Reply

I Ousía gebruikt cookies om u een zo goed mogelijke service te bieden. Door verder te gaan op onze website accepteert u deze cookies en ons privacy beleid.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close