And again it happens to me: I finally take a book with me to read and after – this time, only –  7 pages, I already feel like writing again (cfr. blog of 4 July). Luckily, I have my notebook with me.

That is what a good book does: it inspires.
It is not just any book. I received it as a gift from the couple who come to the couple’s retreat. The man had brought it along to read and it also inspired him. During our first session, he already quotes:

‘Aimer, ce n’est pas se regarder l’un l’autre,
c’est regarder ensemble dans la même direction.’

by Antoine de Saint-Exupéry.

And that he did not entirely agree with this. That, perhaps, is the pitfall in a long-term relationship. Perhaps you look too much in the same direction (to keep the business called ‘family’ going) and too little at each other. Maybe people who have been together for a long time, need to learn to look at each other again. And that is exactly why they are here: to find that connection again. Two hearts, two souls that meet and choose to go on the road together. The road becomes clearer and clearer. There is a risk of losing the ’together’ along the way.
At the end of the week, I receive the book as a gift (including sand – lovely!) with a beautiful message written in it. ‘You have shown us a new way…’ Could it be more appropriate?
And so I take the book with me when I cycle to a terrace where the cedar trees offer some protection from the heat wave that is teaching me to appreciate air conditioning.

In the same first ode there is another quotation, this time from Rodaan Al Galidi. Dutch poetry.

Tomorrow
I will go to the woman I love
And give her back her wings.

So beautiful.
And so recognisable: losing your wings in a relationship, maybe not so much because the other person short-circuits them or takes them away. But sometimes you are so blinded by the path of the other person that, without knowing it, you are walking more than you are flying. And there is nothing wrong with that either. Only, maybe you are simply a woman who is destined to fly. And if you want to be true to yourself, you should not even wait for the other person to give you your wings back, but stop to pick them up yourself.
No matter how painful it is to leave the cosy path you walked with two, once you feel the freedom of your wings again, once you float and fly, dive and soar, you realise that this is your true nature.

All good things come in threes, so let me throw in another one.

Love is the beginning and the end of everything.

I heard it yesterday in one of those romantic feel-good movies you sometimes watch during ’that period’. It touched me.
Yes, love is the beginning of everything and perhaps the end is also connected to love – self-love. A love that is treated somewhat stepmotherly. A love in which we are not standardly educated, in which we are often not stimulated but rather slowed down, in order to prevent unbridled egoism. But that too is love. Important love.

Love, a word that is often used, a word that has many layers.
Love in which we look at each other and at ourselves and move forward together.
Love in which we walk a path, but also fly high.
Love that hurts and love that heals.

Love.

I wish it for you. The love that is right.

En weer is het van dat: ik neem eindelijk nog eens een boek mee om wat te lezen en na, deze keer maar 7 pagina’s, heb ik zelf alweer zin om in de pen te kruipen (cfr blog van 4 juli). Gelukkig heb ik mijn schriftje mee.

Zo gaat dat met een goed boek: het inspireert.
Het is niet zomaar een boek. Ik kreeg het cadeau van het paar dat op couple’s retreat kwam. De man had het mee om te lezen en het had hem ook geïnspireerd. Tijdens onze eerste sessie citeerde hij reeds:

‘Aimer, ce n’est pas se regarder l’un l’autre,
c’est regarder ensemble dans la même direction.’

van Antoine de Saint-Exupéry.

En dat hij het hier niet helemaal mee eens was. Dat dat misschien zelfs de valkuil was in een langdurige relatie. Dat je misschien wel teveel in dezelfde richting keek (om het bedrijf dat ‘gezin’ heet, draaiende te houden) en te weinig naar elkaar. Misschien moeten mensen die lang samen zijn, juist terug leren om naar elkaar te kijken. En dat is precies waarom ze hier zijn: terug die connectie vinden. Twee harten, twee zielen die elkaar tegen komen en ervoor kiezen om samen op weg te gaan. De weg wordt alsmaar duidelijker en breder. Het ‘samen’ dreig je onderweg te verliezen.
Aan het einde van de week krijg ik het boek cadeau (inclusief zand – heerlijk!) met een mooie boodschap erin geschreven. ‘Je hebt ons een nieuwe weg getoond…’ zie ik er onder meer in staan. Kan het toepasselijker?
En dus neem ik het boek mee, wanneer ik naar een terrasje fiets waar de cederbomen wat bescherming bieden voor de hittegolf die me airconditioning leert appreciëren.

Nog in dezelfde eerste ode staat nog een citaat, van Rodaan Al Galidi deze keer. Nederlandse poëzie.

Morgen
Ga ik naar de vrouw van wie ik hou
En geef ik haar haar vleugels terug.

Zo mooi.
En zo herkenbaar: je vleugels verliezen in een relatie, misschien zelfs niet zozeer omdat de ander ze kortwiekt of afneemt. Maar soms ben je zo verblind door het pad van de ander dat je zonder dat je het zelf weet, meer aan het stappen bent dan aan het vliegen. En ook daar is op zich niets mis mee. Alleen, misschien ben je gewoonweg een vrouw die voorbestemd is om te vliegen. En als je dan trouw wil blijven aan jezelf, dien je zelfs niet te wachten tot de ander je je vleugels teruggeeft, maar mag je zelf stoppen om ze op te rapen.
Hoe pijnlijk het ook is om het gezellige pad dat je met twee bewandelde te verlaten, eens je weer de vrijheid van je vleugels voelt, eens je weer zweeft en vliegt, duikt en stijgt, besef je dat dit je ware aard is.

Alle goeie dingen komen per drie, dus laat me er nog eentje tegenaan gooien.

‘Liefde is het begin en het einde van alles.’

Ik hoorde het gisteren in zo’n romantische feel-good-movie, die je wel eens kijkt in ‘zo’n periode’. Het raakte me.
Ja, liefde is het begin van alles en misschien is het einde ook verbonden met liefde – zelfliefde. Een liefde die wat stiefmoederlijk wordt behandeld. Een liefde waar we niet standaard in worden opgevoed, waarin we vaak niet worden gestimuleerd maar eerder afgeremd, ter voorkoming van ongebreideld egoïsme. Maar ook dat is liefde. Belangrijke liefde.

Liefde, een woord dat veel gebruikt wordt, een woord dat heel veel lagen heeft.
Liefde waarin we naar elkaar kijken en naar onszelf en samen vooruit.
Liefde waarin we een pad gaan, maar ook hoog vliegen.
Liefde die pijn doet en liefde die heelt.

Liefde.

Ik wens het je toe. De liefde die juist is.